De afgelopen periode werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt.
Twee dingen kunnen tegelijk waar zijn en je kunt als therapeut alle kennis hebben, maar heling vraagt ook van jou dat je met je handen de modder in gaat.
Lekker cryptisch weer. Misschien omdat ik het spannend vind om je te vertellen wat er echt speelt en er daarom nog even veilig omheen draai. But here we go.
Er is één ding dat altijd leidend is geweest in mijn helingsproces en dat is de liefde. Niet in de grote, Universele zin van het woord, maar in de oppervlakkige, menselijke variant.
Juist. De ‘romantische liefde.’ Al zo lang als ik me kan herinneren verlang ik naar een fijne, veilige relatie.
Toen ik begin twintig was, dacht ik dat ik het perfecte uiterlijk moest hebben en dat het dan wel goed zou komen (newsflash: dat deed het niet).
Naarmate ik iets ouder werd, dacht ik dat ik perfect geheeld moest zijn en dat het dan wel zou lukken. Want als ik mijn vaginisme, hechtingsstijl en andere shit nou maar op orde zou krijgen, zou iemand mij misschien wel willen.
Er waren er genoeg die wilden, maar niemand die bleef plakken. Niemand die echt goed voelde. Niemand om een stabiele, veilige en emotioneel vervullende relatie mee te creëren.
Het bleek nou eenmaal mijn eigen, unieke pad te zijn om eerst de relatie met mijzelf flink onder de loep te nemen. Ik mocht kennelijk eerst dáár stabiliteit, emotionele vervulling en veiligheid creëren.
En nou wil ik geen veer in mijn eigen reet steken, maar inmiddels is dat aardig gelukt. Zo goed dat ik *eindelijk* volop van mijn vrijgezellenleven geniet. Ik flirt, dans en leef zoals ik dat in mijn twenties nooit gedaan heb.
Ik moet ook altijd een beetje lachen om verhalen van anderen die op social media voorbij komen over ‘opnieuw beginnen in je 30s.’ Meid, ik heb het gevoel dat ik net pas begonnen ben en jij hebt al een hele scheiding achter de rug?
Niets mooier dan zien hoe ieders pad zich anders ontvouwt omdat we allemaal zo fantastisch en prachtig uniek zijn.
Sorry. Ik draai nog steeds om de hete brei heen, but here we go. Nu echt: ik ben verliefd.Denk ik. Want het voelt anders. Rustig. Veilig en beschikbaar.
Hij is ready to go. Ready om dit een relatie te noemen en ik… ben nog niet zo ver. En dat is nieuw. Dat is verwarrend want ik wilde dit toch zo graag? Ben ik dan nu ineens bang om mijn vrijgezellenleven op te geven?
Maar als er iets is wat ik de afgelopen maanden heb geleerd dan is het wel dat een relatie zich rustig mag ontvouwen. Dat het langzaam steeds beter mag gaan voelen en dat je langzaam steeds iets meer vertrouwen mag krijgen in je gevoel, elkaar en in wat je samen aan het opbouwen bent.
Ik denk dat veel processen in het leven met elkaar te vergelijken zijn en ook hier zie ik zo veel gelijkenissen met een vaginismeherstel proces.
Want waar ik vroeger op date één al zeker wilde weten ‘of dit ‘m was’ zie ik nu ook heel veel vrouwen op dag één van Path to Pleasure (mijn programma voor vaginismeherstel) zeker willen weten dat ze alles ‘goed doen.’
Er is paniek als de vonken er op dag twee nog niet vanaf vliegen want WaAr GaAt DiT HeEn?!
Dit is je brein dat op zoek is naar zekerheid en daarmee veiligheid. Heel begrijpelijk, maar het werkt ook averechts. Het houdt je weg van het proces dat zich zo prachtig aan het ontvouwen is en waarin iedere stap even mooi is.
Juist als het gaat over het proces van het creëren van een nieuwe relatie. In het daten (of in je huidige relatie, dat kan net zo goed 😊) creëer je een nieuwe relatie met een ander en in Path to Pleasure toch vooral met jezelf en je eigen lichaam. Het is onzeker, nieuw, spannend én leuk. Allemaal tegelijk en I love it.
Heb je nu voorzichtig zin gekregen in een eerste ontmoeting met Path to Pleasure? Schrijf je dan hier in voor de gratis online masterclass op 6 mei om 19.30u. Mag een tikkie spannend zijn hé! Anders is het geen eerste date meer.
En je leest het goed inderdaad! Je krijgt gratis en voor niets de drie basisstappen naar een pijnvrij seksleven en misschien nog wel belangrijker: je hoort ervaringsverhalen van anderen die ook vaginisme (gehad) hebben. Want je bent echt niet alleen.
Ga ik nu even genieten van het hele dateproces en mijn weekendje weg met Monsieur (hij is Frans, loopt ook weer totaal niet volgens plan, maar dat is een ander verhaal).
Geniet je van mijn schrijfsels? Op instagram deel ik er nog veel meer inclusief tips, inspiratie en kleine momentjes uit mijn leven onder de Spaanse zon! Let’s connect.
Fijne zondag lieve jij! 💛
