Er is een stukje van mijn vaginismeverhaal dat ik niet eerder gedeeld heb. Waarom weet ik eigenlijk niet. Het voelde gewoon nooit als het juiste moment, misschien omdat ik het zelf eerst verder moest integreren en verwerken.
Of dat ooit helemaal zal gebeuren weet ik niet, maar ik voel inmiddels genoeg afstand voor dit belangrijke stukje van mijn vaginismeverhaal.
Belangrijk omdat het misschien herkenbaar is. Misschien is het dat niet, maar laat het jou zien dat vaginisme niets te maken hoeft te hebben met seksualiteit of seksueel trauma (al helpt de manier waarop onze maatschappij met seks omgaat alles behalve).
Want na het begeleiden van honderden vrouwen weet ik één ding zeker. Ieders vaginismeverhaal is anders. Dit is een puzzle stukje van dat van mij.
Een aantal jaar geleden kreeg ik de schrik van mijn leven
Hoe ik erop kwam weet ik niet meer, maar ik las ineens een artikel over emotionele mishandeling in je kindertijd. En ik kon alles afvinken.
Dat mijn vader emotioneel afwezig was geweest wist ik wel, maar dat alles wat ik mee had gemaakt viel onder emotionele mishandeling? Die zag ik niet aankomen.
Jezelf vertellen dat “het wel meeviel” is soms een ontzettend intelligent beschermingsmechanisme, en die had zich ook in mijn psyche genesteld. Net zo lang tot ik het wél onder ogen kon komen.
Opgroeien met een ouder die emotioneel beperkt is verdraait je wereld- en zelfbeeld op een manier die je pas veel later (en soms ook nooit) helemaal zult begrijpen.
Het is complex omdat een ouder meestal niet per definitie ‘slecht’ is, maar wel beperkt. Er kunnen fijne én ontzettend pijnlijke momenten geweest zijn. Deze tegenstrijdigheid is een lastige realiteit om te dragen, maar daar ruimte voor maken is óók wat heling brengt.
Het idee dat ik ‘kapot’ was
Op deze manier opgroeien was voor mijn systeem de voedingsbodem voor het idee dat ik fundamenteel kapot was. Deze overtuiging ontstond niet door vaginisme zelf. Vaginisme was enkel het ‘bewijs’ voor mijn systeem dat deze overtuiging al veel eerder had ontwikkeld.
Terwijl vaginisme natuurlijk gewoon een logisch gevolg was. Zoals het ook een logisch gevolg kan zijn van angst, gepest worden, op jonge leeftijd een verlies meemaken of andere vormen van emotionele druk op een (jong) systeem.
Naast dat het logisch is dat je lichaam door allerlei ervaringen onder hoogspanning komt te staan en tijdens de seks niet ineens kan ontspannen, is het bekken ook een opslagplaats voor onverwerkte emoties, stress en trauma.
Het is de plek waar schaamte woont. Het is de plek die verkrampt wanneer iemand over je grenzen gaat. Het is waar onderdrukte boosheid rustig wacht tot je het wél kunt voelen.
Je bekken is zó ontzettend krachtig en wijs. Dat geldt trouwens voor je hele lichaam. Het is een levend organisme met een zelfhelend vermogen waar je stijl van achterover slaat.
Dat doe ik nog iedere dag. Want je moet absoluut iets doen voor heling en het is soms hard werken, maar je lichaam weet ook altijd de weg.
Emotionele wonden zijn net als fysieke wonden
Je heelt ze niet door er een potje in te gaan zitten peuren, maar door de juiste omstandigheden te creëren. Je lichaam doet de rest.
En precies dat vertrouwen in je lichaam voelen kan lastig zijn wanneer je lang van je lichaam verwijderd bent geweest. Het kan ervoor zorgen dat je het idee hebt dat je ‘meer moet doen,’ terwijl je je soms gewoon aan je lichaam en het proces mag overgeven. Precies zoals je tijdens de seks ook wilt.
Dat is herstel van de verbinding met je lichaam.
Ik ben in de afgelopen zes jaar nog geen vrouw tegengekomen voor wie dit niet in meer of mindere mate belangrijk was.
Sommigen hadden een vergelijkbaar verhaal als ik. Sommigen totaal niet. Dat doet er niet toe. Ons vaginisme-, helings- en levenspad is net zo uniek als wij zelf zijn, maar één ding hebben we gemeen.
Dat lichaam is eindeloos wijs en heeft het misschien zwaar gehad, maar er is nooit, maar dan ook nooit iets mis mee geweest.
Iets wat hierin voor mij, in mijn eigen heling, een ontzettend grote rol heeft gespeeld is ‘embodiment.’ Hier kwam ik in 2017 voor het eerst mee in aanraking en het had onverwachts een ontzettend positief effect op mijn vaginismeherstel.
Zodoende werd het later een groot onderdeel van Path to Pleasure. Ik ben fan! En jullie ook. In de afgelopen jaren kreeg ik regelmatig berichtjes van vrouwen die Path to Pleasure gevolgd hadden met de vraag of er een centrale plek bestond waar je dit soort oefeningen kon doen, want die werden gemist. Ook na vaginismeherstel.
Maar ja… Zo’n plek was er niet. Tot nu!
The Path I Embodiment Membership
Voor alle wandelende hoofden, piekeraars en vrouwen die het lastig vinden om de controle los te laten. Want hoe meer jij in verbinding met je lichaam staat, hoe makkelijker het wordt om duurzame ontspanning te creëren, fijne seks te ervaren en jouw unieke helings- en levenspad te bewandelen.
Meld je nu aan en ontvang…
🌿 Eén embodiment oefening per maand
🌿 Journal prompts voor extra verdieping
🌿 Inspirerende en exclusieve podcastaflevering over het thema van de maand
💸 Ontvang 20% Membership korting op alle toekomstige programma’s m.u.v. retreats en programma’s met 1:1 coaching
🎁 Toegang tot The Path Community waar je kunt verbinden met vrouwen die hetzelfde pad bewandelen en waar je wekelijks inspirerende ‘healing notes’ van Jamie ontvangt.
👉 Meld je hier aan en geef jezelf een liefdevolle stap in de richting van vrijheid, rust én vertrouwen in jouw mooie, prachtige lichaam.
